Ποίημα "Σύγχρονη Πόρνη της Καινής Διαθήκης" - Ποιητική συλλογή "Φλεγόμενη Βαβέλ"

Άβυσσο ν' αναπνέεις, τι δύσκολο πράγμα...

άρρωστες δείχνουν οι μοίρες μου, κόβονται οι φλέβες μου ως στάχυ

μόνη... τους χτύπους ακούω στην πόρτα απ' το αθώο κορίτσι που υπήρξα

δάκρυα στάζουν στη μήτρα μου, πόρνη... και 

στέκω μητέρα ηδονής που δεν νιώθω.

Ένας ακόμη εισβάλλει εραστής, με λιβάνι, θυμάρι να καίω τις κραυγές

σπέρμα αφήνει και χρήματα άθλια ξερά

στο κρεβάτι, δεν φτάνουν φωνάζω

δίχως απάντηση κλείνει η πόρτα και χάνομαι

πάλι στα πέπλα του μάρτυρα

άκουσε λίγο... φωνή θυσιάζω να υπάρξω

δειλά μα το νήμα της κόπηκε κάπου

άκουσε λίγο... ψυχή μεγαλώνω στο σώμα

αυτό και συ κρίνεις τον βίο μου;

Είμαι γυναίκα σου λέω και δείχνω το στήθος μου μήπως πιστέψεις

μάταια... αφού δεν γνωρίζεις πως ρώγες φιλούν 

οι άγγελοι και λάμβαναν φτερά

Είμαι γυναίκα και πόνος υπάρχει στο σώμα μου 

πάντα, καθώς αναμνήσεις γεννώ

μνήμες ενός παραδείσου χαμένου στους χάρτες καινής διαθήκης.

Ίσκιος άχραντος βρέχει το τώρα στα μάτια μου,

βλέπω μονάχα το κόκκινο φως

ζω Ιφιγένεια κρυφή, σε διαδρόμους γυρεύοντας

θυσία ορθή να προσφέρω

νίκη ζητώ της ψυχής μου, φοβάμαι... φοβάμαι

πως κόλαση πατώ και θα πνίγομαι

σώστε με πάλι θα λέω στον ύπνο μου ενώ...

προσπαθώ να ξυπνήσω ξανά ως θύμα

ίσως γιατί τον καθρέφτη κοιτάς και, ραγίζει

την ιδέα του εαυτού σου για λίγο.

Άβυσσο ν' αναπνέεις, τι δύσκολο πράγμα...

άφρονες στέκω νεκρή πια στα πόδια σας,

έρημο άνθος πλοηγός αθανασίας

κέντησα κάθε ημέρα μου πάνω στον χρόνο και

φεύγω, καντήλι αναμμένο να 'χω

μη λυπηθείτε εσείς που με σκέφτεστε, έχω πεθάνει

ξανά και ξανά σε αυτό το δωμάτιο

μόνο που τώρα τα μάτια μου δεν θα τ' ανοίξω

ξανά να το δω ευτυχώς...

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις Ελληνικού Νόμου Ν.2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα, και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας.